พระไตรปิฏก

[๓๙๑] ผู้ใดมีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย

ผู้นั้นย่อมงอกงามในพระสัทธรรม

เหมือนพืชดีในไร่นา

[๓๙๒] ผู้ใดมีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย

ผู้นั้นย่อมอยู่ใกล้นิพพาน

ในพระศาสนาของพระศาสดาผู้เป็นพระธรรมราชา





(พระกุลลเถระได้กล่าว ๖ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๕๐} [๓๙๓] กุลลภิกษุ ไปป่าช้าผีดิบ

ได้เห็นซากศพหญิงที่ถูกทอดทิ้งไว้ในป่าช้า

ทั้งถูกหมู่หนอนบ่อนกัดกิน

[๓๙๔] กุลละเอ๋ย เจ้าจงพิจารณาดูร่างกายที่กระสับกระส่าย

ไม่สะอาด เปื่อยเน่า หลั่งของไม่สะอาดเข้าออก

ที่พวกคนเขลาชื่นชมกันนัก

[๓๙๕] เราใช้แว่นคือพระธรรมส่องดูร่างกายนี้

ซึ่งว่างเปล่าทั้งภายในและภายนอก

เพื่อบรรลุญาณทัสสนะ ๑

[๓๙๖] ร่างกายของเรานี้ กับซากศพนั้น ก็เหมือนกัน

ซากศพนั่นกับร่างกายของเรานี้ ก็เหมือนกัน

ร่างกายนี้ ท่อนล่าง ท่อนบน ก็เหมือนกัน

ท่อนบน ท่อนล่างก็เหมือนกัน

๑ ปัญญาหยั่งรู้ด้วยการเห็นธรรม คือ บรรลุธรรมจักษุกล่าวคือมรรคญาณ (ขุ.เถร.อ. ๒/๓๙๕/๑๐๓)