Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 410

<< | หน้าที่ 410 | >>
[๔๐๗] ชีวิตจะมีประโยชน์อะไรสำหรับเรา

เราจะนำศัสตรามา คนอย่างเรา จะบอกลาสิกขาทำไมเล่า

ควรตายเสียเถิด

[๔๐๘] คราวนั้น เราได้ฉวยมีดโกนขึ้นอยู่บนเตียงน้อย

ได้จดมีดโกน เพื่อจะเชือดหลอดคอของตน

[๔๐๙] แต่นั้น โยนิโสมนสิการก็เกิดขึ้นแก่เรา

โทษก็ปรากฏ ความเบื่อหน่ายก็เกิดขึ้นพร้อมกัน

[๔๑๐] ต่อแต่นั้น จิตของเราก็หลุดพ้น

ท่านจงมองเห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม

เราบรรลุวิชชา ๓

ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

๗. กาติยานเถรคาถา


ภาษิตของพระกาติยานเถระ


(พระกาติยานเถระได้กล่าว ๖ คาถาไว้อย่างนี้)

{๓๕๓} [๔๑๑] ลุกขึ้นนั่งเถิด กาติยานะ อย่ามัวนอนหลับอยู่เลย

จงตื่นเถิด อย่าให้มัจจุราช ซึ่งเป็นพวกพ้องของความประมาท

ชนะเธอผู้เกียจคร้านด้วยอุบายที่โกงได้เลย

[๔๑๒] ชาติและชราครอบงำเธอ

เหมือนกำลังคลื่นมหาสมุทร

เธอนั้นจงทำที่พึ่งอย่างดีสำหรับตนเสีย

เพราะเธอไม่มีที่พึ่งอย่างอื่น

ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka