พระไตรปิฏก

[๔๐๒] เพราะเหตุนั้น เราขอเตือนท่านทั้งหลาย

ขอท่านทั้งหลายที่ประชุมกันในที่นี้ จงมีความเจริญ

ขอท่านทั้งหลายจงขุดรากเหง้าแห่งตัณหา

เหมือนผู้ต้องการหญ้าแฝกขุดหญ้าแฝกอยู่

มารอย่าได้ระรานท่านทั้งหลายอยู่ร่ำไป

เหมือนกระแสน้ำระรานไม้อ้อ

[๔๐๓] ท่านทั้งหลาย จงทำตามพระพุทธพจน์

ขณะอย่าได้ล่วงเลยท่านทั้งหลายไปเสีย

เพราะเหล่าชนที่ปล่อยให้ขณะล่วงเลยไป

แออัดกันในนรก เศร้าโศกอยู่

[๔๐๔] ความประมาทคือความเลินเล่อ จัดเป็นธุลี

ธุลีเกิดจากความประมาท

บุคคลพึงถอนลูกศรที่เสียบอยู่ในหทัยของตน

ด้วยความไม่ประมาท และด้วยวิชชาเถิด





(พระสัปปทาสเถระได้กล่าว ๖ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๕๒} [๔๐๕] ตั้งแต่เราบวชมาได้ ๒๕ พรรษา

ไม่ได้ความสงบใจ แม้เพียงดีดนิ้วมือ

[๔๐๖] เราไม่ได้เอกัคคตาจิต ๑ ถูกกามราคะรบกวน

ประคองแขนคร่ำครวญ

ไม่ยอมออกจากวิหารโดยคิดว่า

๑ จิตมีอารมณ์เป็นหนึ่ง