พระไตรปิฏก

(พระพรหมทัตตเถระได้กล่าว ๖ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๕๘} [๔๔๑] สำหรับผู้ที่ไม่โกรธ ฝึกฝนตนมาแล้ว

เป็นอยู่สม่ำเสมอ หลุดพ้นเพราะรู้โดยชอบ

สงบคงที่ ความโกรธจะมีแต่ที่ไหน

[๔๔๒] ผู้ใดโกรธตอบผู้ที่โกรธ ผู้นั้นเลวกว่าผู้ที่โกรธนั้นแหละ

เพราะความที่โกรธตอบนั้น ผู้ที่ไม่โกรธตอบผู้ที่โกรธ

ชื่อว่าย่อมชนะสงคราม ที่ชนะได้ยาก

[๔๔๓] ผู้ที่รู้ว่าผู้อื่นโกรธเคืองแล้วมีสติสงบอยู่ได้

ชื่อว่าประพฤติประโยชน์ตนเองและผู้อื่นทั้งสองฝ่าย

[๔๔๔] เหล่าชนที่ไม่เข้าใจธรรม

ย่อมสำคัญบุคคลผู้อดกลั้นต่อตนและผู้อื่นทั้งสอง

นั้นว่าเป็นคนโง่เขลา

[๔๔๕] ถ้าความโกรธพึงเกิดขึ้นแก่ท่าน

ท่านจงคำนึงถึงพระโอวาทที่อุปมาด้วยเลื่อย

ถ้าความอยากในรสพึงเกิดขึ้นแก่ท่าน

ท่านจงระลึกถึงพระโอวาทที่อุปมาด้วยเนื้อบุตร

[๔๔๖] ถ้าจิตของท่านแล่นพล่านไปทั้งในกามและภพ

ท่านจงรีบข่มไว้ด้วยสติเหมือนคนห้ามปรามปศุสัตว์ดื้อที่กินข้าวกล้า





(พระสิริมัณฑเถระได้กล่าว ๖ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๕๙} [๔๔๗] ทุจริตที่ปิดบังไว้ย่อมรั่วรด ที่เปิดเผยย่อมไม่รั่วรด

เพราะฉะนั้น ควรเปิดเผยทุจริตที่ปิดไว้นั้นเสีย

ทุจริตที่เปิดเผยนั้น จะไม่รั่วรดได้ด้วยอาการอย่างนี้