พระไตรปิฏก

(พระสุนทรสมุทรเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)

{๓๖๑} [๔๕๙] หญิงแพศยาตกแต่งร่างกาย นุ่งผ้าสวยงาม

ทัดทรงดอกไม้ ลูบไล้ของหอม

มีเท้าย้อมด้วยสีแดงได้สวมเขียงเท้า ยืนอยู่

[๔๖๐] นางได้ถอดเขียงเท้า ประนมมือไว้ข้างหน้า

พูดเล้าโลมเราด้วยถ้อยคำที่ไพเราะอ่อนหวานว่า

[๔๖๑] ท่านเป็นนักบวชที่ยังหนุ่มแน่น โปรดเชื่อฟังดิฉัน

จงบริโภคกามที่เป็นของมนุษย์

ดิฉันจะมอบทรัพย์สมบัติให้ท่าน

ดิฉันขอให้สัจจะแก่ท่าน

ถ้าท่านไม่เชื่อ จะให้ดิฉันนำไฟมาทำการสบถต่อท่านก็ได้

[๔๖๒] เมื่อคราวที่เราทั้งสองแก่เฒ่าจนถือไม้เท้าจึงค่อยบวช

เมื่อเป็นเช่นนี้นับว่าได้ชัยชนะในโลกทั้ง ๒

[๔๖๓] เราเพราะเห็นหญิงแพศยาตกแต่งร่างกาย นุ่งผ้าสวยงาม

ประนมมืออ้อนวอน เหมือนบ่วงมัจจุราชที่วางดักไว้

[๔๖๔] แต่นั้น โยนิโสมนสิการก็เกิดขึ้นแก่เรา

โทษก็ปรากฏ ความเบื่อหน่ายก็เกิดขึ้นพร้อม

[๔๖๕] ต่อจากนั้น จิตของเราก็หลุดพ้น

ท่านจงเห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม

เราบรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว