Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 435

<< | หน้าที่ 435 | >>
๓. มหากัปปินเถรคาถา


ภาษิตของพระมหากัปปินเถระ


(พระมหากัปปินเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)

{๓๗๒} [๕๔๗] ผู้ใดย่อมเห็นประโยชน์ที่เกื้อกูลและไม่เกื้อกูล

ทั้งสองที่ยังมาไม่ถึงนั้นได้ก่อน

ผู้ที่เป็นศัตรูหรือมิตรของผู้นั้น

คอยหาช่องทางอยู่ก็ย่อมไม่เห็น

[๕๔๘] ผู้ใดเจริญอานาปานสติให้บริบูรณ์ด้วยดี

อบรมมาโดยลำดับ ตามที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้

ผู้นั้นยังโลกนี้ให้สว่างไสว

เหมือนดวงจันทร์พ้นจากเมฆ

[๕๔๙] จิตของเราผ่องแผ้วหนอ

ได้รับอบรมด้วยดีอย่างไม่มีประมาณ

เป็นจิตรู้แจ้งแทงตลอดและประคองไว้ดีแล้ว

ย่อมสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ

[๕๕๐] ผู้มีปัญญาถึงจะสิ้นทรัพย์ ก็เป็นอยู่ได้

ส่วนคนมีทรัพย์ แต่ไม่มีปัญญา ก็เป็นอยู่ไม่ได้

[๕๕๑] ปัญญาเป็นเครื่องตัดสินเรื่องที่ได้ฟังมา

เป็นเหตุเจริญชื่อเสียงและความสรรเสริญ

นรชนผู้ประกอบด้วยปัญญาในโลกนี้

แม้ในเวลาที่ตนตกทุกข์ ก็ยังประสบสุขได้

[๕๕๒] ธรรมนี้มิใช่มีแต่วันนี้

ไม่น่าอัศจรรย์ ทั้งมิใช่ไม่เคยมีมา

ในโลกที่สัตว์เกิดสัตว์ตายจะไม่เคยมีได้อย่างไร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka