พระไตรปิฏก

[๖๖๖] การไม่ได้ลาภโดยธรรม กับการได้ลาภโดยไม่ชอบธรรม

๒ อย่างนี้ การไม่ได้ลาภแต่ชอบธรรมประเสรฐิกว่า

การได้ลาภโดยไม่ชอบธรรมไม่ประเสริฐเลย

[๖๖๗] ผู้ไม่มีความรู้ มียศ กับผู้มีความรู้แต่ไม่มียศ

๒ จำพวกนี้ ผู้มีความรู้ แต่ไม่มียศ ประเสริฐกว่า

ผู้ไม่มีความรู้ มียศ ไม่ประเสริฐเลย

[๖๖๘] การที่คนพาลสรรเสริญ กับการที่บัณฑิตติเตียน

๒ อย่างนี้ การที่บัณฑิตติเตียนนั่นแหละประเสริฐกว่า

การที่คนพาลสรรเสริญไม่ประเสริฐเลย

[๖๖๙] ความสุขที่เกิดเพราะอาศัยกามคุณ

กับความทุกข์ที่เกิดแต่ความสงัด

๒ อย่างนี้ ความทุกข์ที่เกิดแต่ความสงัด ประเสริฐกว่า

ความสุขที่เกิดเพราะอาศัยกามคุณ ไม่ประเสริฐเลย

[๖๗๐] ความเป็นอยู่โดยไม่ชอบธรรม กับความตายโดยชอบธรรม

๒ อย่างนี้ ความตายโดยชอบธรรมประเสริฐกว่า

ความเป็นอยู่โดยไม่ชอบธรรม ไม่ประเสริฐเลย

[๖๗๑] ท่านเหล่าใดละความยินดี ยินร้ายได้

มีจิตสงบ เที่ยวไปในภพน้อยภพใหญ่ ไม่ติดอยู่ในโลก

ท่านเหล่านั้นไม่มีความรักหรือความชัง

[๖๗๒] เจริญโพชฌงค์ ๗ อินทรีย์ ๕ และพละ ๕

บรรลุความสงบอย่างยิ่ง ไม่มีอาสวะ ย่อมปรินิพพาน





พระเถระ ๒ รูปนี้ มีฤทธิ์มาก คือ

๑. พระขทิรวนิยเรวตเถระ ๒. พระโคทัตตเถระ

ในจุททสกนิบาตนี้ มี ๒๘ คาถา ฉะนี้แล