พระไตรปิฏก

[๗๓๕] ผู้ใดไม่อาจระวังรักษาใจจากธรรมารมณ์เหล่านี้

ทุกข์ที่เกิดจากกระแสอารมณ์ทั้ง ๕ ย่อมติดตามผู้นั้น

เพราะไม่ระวังรักษาใจนั้น

[๗๓๖] ร่างกายนี้เต็มไปด้วยหนอง เลือด และซากศพเป็นจำนวนมาก

ที่นรชนผู้กล้าสร้างไว้ เกลี้ยงเกลา วิจิตรงดงามแต่ภายนอก

ภายในเต็มไปด้วยของไม่สะอาด มีคูถเป็นต้น ดุจสมุก

[๗๓๗] ที่เผ็ดร้อน มีรสหวานชื่นใจ ผูกพันด้วยความรัก

เป็นทุกข์ ฉาบไว้ด้วยของที่น่าชื่นใจภายนอก

ดุจมีดโกนทาน้ำผึ้งที่คนเขลาไม่รู้ซึ้งฉะนั้น

[๗๓๘] บุรุษที่ยังกำหนัดยินดีในรูป เสียง กลิ่น (รส) และโผฏฐัพพะ

ของสตรี ย่อมประสบทุกข์ต่าง ๆ

[๗๓๙] กระแสตัณหาในสตรีทั้ง ๕ ย่อมไหลไปในทวารทั้ง ๕ ของบุรุษ

ผู้ใดมีความเพียรอาจทำการป้องกันกระแสตัณหาทั้ง ๕ นั้นได้

[๗๔๐] ผู้นั้น มีความรู้ตั้งอยู่ในธรรม ขยัน มีปัญญาเครื่องพิจารณา

ถึงจะยินดีอยู่ ก็พึงทำกิจที่ประกอบด้วยเหตุผลได้

[๗๔๑] ถ้ายังติดอยู่กับการประกอบกิจที่เป็นประโยชน์ปัจจุบัน

ควรเว้นกิจที่ไม่เป็นประโยชน์ เป็นผู้ไม่ประมาท

มีปัญญาเครื่องพิจารณา รู้ว่ากิจนั้นไม่ควรทำแล้ว พึงเว้นเสีย

[๗๔๒] ควรยึดกิจที่ประกอบประโยชน์ในปัจจุบัน

และความยินดีที่ประกอบด้วยธรรม ประพฤติ เพราะความยินดี

นั้นแล ชื่อว่าเป็นความยินดีสูงสุด

[๗๔๓] ผู้ใดปรารถนาจะใช้อุบายต่าง ๆ ช่วงชิงเอาสิ่งของของคนเหล่าอื่น

ฆ่า เบียดเบียนผู้อื่น และทำผู้อื่นให้เศร้าโศก

ฉกชิงเอาสิ่งของของคนเหล่าอื่นด้วยความทารุณ ร้ายกาจ

การกระทำของผู้นั้นไม่ประกอบด้วยประโยชน์