พระไตรปิฏก

[๘๘๖] การที่เรามายังสำนักพระผู้มีพระภาค

เป็นการมาดีแล้ว่ไม่ไร้ประโยชน์

การที่เราคิดจะบวชในสำนักของพระผู้มีพระภาคนี้

เป็นความคิดไม่เลวเลย

เราได้บรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

[๘๘๗] แต่ก่อน เราอยู่ตามป่า ตามโคนไม้ ตามภูเขา ตามถ้ำ

ทุกหนแห่ง อย่างมีใจหวาดระแวง

[๘๘๘] พอพระศาสดาทรงอนุเคราะห์แล้ว

ไม่ต้องตกอยู่ในบ่วงมือมาร จะยืน เดิน นั่ง นอน ก็เป็นสุข

[๘๘๙] เมื่อก่อน เรามีเชื้อชาติเป็นพราหมณ์

มีครรภ์เป็นที่ถือปฏิสนธิบริสุทธิ์ทั้ง ๒ ฝ่าย

วันนี้ เรานั้นเป็นโอรสของพระสุคตศาสดาผู้เป็นพระธรรมราชา

[๘๙๐] ปราศจากตัณหา ไม่ยึดมั่น คุ้มครองทวาร สำรวมดีแล้ว

ตัดรากเหง้าแห่งทุกข์ได้แล้ว ความสิ้นอาสวะเราบรรลุแล้ว

[๘๙๑] เราปรนนิบัติพระศาสดา

ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

ปลงภาระที่หนักเสียได้ ถอนตัณหาที่นำไปสู่ภพได้ขาดแล้ว





(พระอนุรุทธเถระ เสวยวิมุติสุขอยู่ พิจารณาข้อปฏิบัติของตน เกิดปีติโสมนัส จึงได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๓๙๓} [๘๙๒] อนุรุทธะนี้แหละ ละพระชนกชนนี

พระประยูรญาติและกามคุณ ๕ ได้แล้ว เข้าฌานอยู่