Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 490

<< | หน้าที่ 490 | >>
[๙๑๔] ปราบไพรีให้พ่ายแพ้

ได้ครองราชเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ

จอมมนุษย์ในชมพูทวีป ซึ่งมีสมุทรสาครทั้ง ๔

เป็นขอบเขต ๗ ครั้ง

ได้ปกครองปวงประชากรโดยธรรม

ไม่ต้องใช้อาชญา

ไม่ต้องใช้ศัสตรา

[๙๑๕] ได้ระลึกชาติก่อนในคราวที่อยู่ในเทวโลกได้ ๑๔ ชาติ

คือ ครั้งที่เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ ชาติ

ครั้งที่เป็นท้าวสักกะ ๗ ชาติ

[๙๑๖] เมื่อสมาธิประกอบด้วยองค์ ๕ มีอารมณ์เป็นหนึ่ง

ได้ความสงบระงับแล้ว

ทิพยจักษุของเราจึงหมดจด

[๙๑๗] เราดำรงมั่นอยู่ในฌานที่ประกอบด้วยองค์

จึงรู้จุติและอุบัติ

การมา การไปของสัตว์ทั้งหลายว่า

เป็นอย่างนี้ ไม่เป็นอย่างอื่น

[๙๑๘] เราปรนนิบัติพระศาสดา ฯลฯ

ถอนตัณหาที่นำไปสู่ภพได้ขาดแล้ว

[๙๑๙] จะปรินิพพานอย่างไม่มีอาสวะ เพราะสิ้นชีวิต

ภายใต้พุ่มไม้ไผ่ใกล้เวฬุวคาม แคว้นวัชชี

๑ องค์ ๕ คือ (๑) การแผ่ปีติ (๒) การแผ่สุข (๓) การแผ่จิต (๔) การแผ่แสงสว่าง และ (๕) การพิจารณา นิมิต (ขุ.เถร.อ. ๒/๙๑๖/๓๘๓)
๒ ฌานที่ประกอบด้วยองค์ ๕ ในที่นี้คือสมาธิประกอบด้วยองค์ ๕ นั่นเอง

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka