พระไตรปิฏก

[๙๓๓] ละพระสัทธรรมแล้ว ทะเลาะกันเอง

ยึดถือเอาความเห็นของตน สำคัญว่า นี้เท่านั้น ประเสริฐ

[๙๓๔] นรชนทั้งหลาย ละทิ้งทรัพย์สมบัติ

และบุตรภรรยาออกบวชแล้ว

ย่อมพากันทำกรรมที่บรรพชิตไม่ควรทำ

แม้เพราะเหตุแห่งภิกษาทัพพีเดียว

[๙๓๕] พวกเธอฉันภัตตาหารเต็มอิ่มแล้ว

เมื่อนอนก็นอนหงาย

ตื่นแล้ว กล่าวแต่ถ้อยคำที่พระศาสดาทรงตำหนิติเตียน

[๙๓๖] ภายในไม่สงบ สนใจศึกษาแต่ศิลปะ

ที่ชาวบ้านทั่วไปศึกษากัน

ประโยชน์แห่งความเป็นสมณะ

ย่อมล่วงเลยพวกเธอไปเสีย

[๙๓๗] ภิกษุทั้งหลายที่มุ่งหวังจะได้มาก ๆ

จึงน้อมสิ่งของเข้าไปให้พวกคฤหัสถ์ คือ

ดินเหนียวบ้าง น้ำมันบ้าง จุณเจิมบ้าง

น้ำบ้าง ที่นั่งที่นอนบ้าง อาหารบ้าง

[๙๓๘] ไม้สีฟันบ้าง ผลมะขวิดบ้าง

ดอกไม้บ้าง ของควรเคี้ยวบ้าง บิณฑบาตที่สมบูรณ์ด้วยกับบ้าง

ผลมะม่วงบ้าง ผลมะขามป้อมบ้าง

[๙๓๙] ย่อมปฏิบัติตนในการประกอบยา

เพื่อพวกคฤหัสถ์เหมือนหมอ

ทำกิจน้อยใหญ่เหมือนคฤหัสถ์

ตกแต่งร่างกายเหมือนหญิงแพศยา

วางตัวเป็นใหญ่เหมือนกษัตริย์