พระไตรปิฏก

[๙๔๐] ใช้อุบายมากอย่าง คือ ทำให้คนหลงเชื่อ

หลอกลวง เป็นพยานเท็จ

ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่าง ๆ บริโภคอามิส

[๙๔๑] มุ่งแต่จะเป็นอยู่ จึงแล่นไปตาม(บาปธรรม)

ในการพูดเลียบเคียง อ้อมค้อมใช้โวหารเล็กน้อย

ใช้อุบาย รวบรวมทรัพย์ให้ได้มาก ๆ

[๙๔๒] ย่อมให้ผู้คนบำรุงบำเรอตน เพราะงานตนเป็นเหตุ

แต่มิใช่เพราะธรรมเป็นเหตุ

แสดงธรรมตามที่ต่าง ๆ เพราะเห็นแก่ลาภเป็นเหตุ

แต่มิใช่เพราะเห็นแก่ประโยชน์(สูงสุด)เป็นเหตุ

[๙๔๓] ทะเลาะวิวาทกันเพราะเหตุแห่งลาภที่เกิดในสงฆ์

เหินห่างจากพระอริยสงฆ์

เลี้ยงชีพด้วยอาศัยลาภของผู้อื่น ไม่มีหิริ ไม่ละอายเลย

[๙๔๔] จริงอย่างนั้น ภิกษุบางพวก ซึ่งไม่ประพฤติตามสมณธรรม

เป็นเพียงคนหัวโล้น คลุมร่างไว้ด้วยผ้ากาสาวพัสตร์

ปรารถนาแต่การยกย่องสรรเสริญฝ่ายเดียว ยังติดลาภสักการะ

[๙๔๕] เมื่อธรรมที่เป็นเครื่องทำลายมีประการต่าง ๆ

เป็นไปอยู่อย่างนี้ เดี๋ยวนี้

การบรรลุฌานและวิปัสสนาที่ยังไม่ได้บรรลุ

หรือการคอยตามรักษาฌานและวิปัสสนาที่บรรลุแล้ว

มิใช่ทำได้ง่าย ๆ เหมือนอย่างเมื่อพระศาสดา

ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่