พระไตรปิฏก

(พระสังคีติกาจารย์ได้กล่าวภาษิตเบื้องต้นไว้ว่า)

{๓๙๕} [๙๔๙] ฤๅษีปัณฑรสโคตรได้พบเห็นภิกษุมากรูป

ผู้น่าเลื่อมใส อบรมตน สำรวมดีแล้ว

ได้สอบถามพระปุสสเถระว่า

[๙๕๐] ในกาลภายหน้า ภิกษุทั้งหลายในพระศาสนานี้

จะมีความพอใจอย่างไร มีความประสงค์อย่างไร

มีอากัปกิริยาอย่างไร

ข้าพเจ้าเรียนถามท่านแล้ว นิมนต์บอกความข้อนั้นด้วยเถิด

(พระปุสสเถระไดักล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

[๙๕๑] ท่านปัณฑรสฤๅษี เชิญท่านฟังคำของอาตมา

ขอเชิญตั้งใจจดจำให้ดี

อาตมาจะบอกข้อความที่ท่านถามถึงอนาคตแก่ท่าน

[๙๕๒] ในกาลภายหน้า ภิกษุทั้งหลายส่วนมาก

จักเป็นผู้มักโกรธ ผูกโกรธ ลบหลู่คุณท่าน

หัวดื้อ โอ้อวด ริษยา และมีวาทะขัดแย้งกัน

[๙๕๓] มีความสำคัญในสัทธรรมที่ยังไม่รู้ ไม่เห็นว่ารู้ ว่าเห็น

มีความคิดในธรรมที่ลึกซึ้งว่าตื้น เป็นคนเบา

ไม่หนักแน่นในธรรม ไม่เคารพกันและกัน

[๙๕๔] ในกาลภายหน้า โทษเป็นอันมาก

จะเกิดขึ้นในสัตว์โลก

ภิกษุทั้งหลายผู้ไร้ความคิด

จะทำธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ดีแล้วนี้

ให้มัวหมอง