พระไตรปิฏก

พระเถรีรูปหนึ่ง(ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๔๓๙} [๖๗] ตั้งแต่เราบวชมาตลอด ๒๕ พรรษา ยังไม่ประสพความสงบจิต

แม้ชั่วเวลาเพียงลัดนิ้วมือเดียวเลย

[๖๘] เราไม่ได้ความสงบจิต มีจิตชุ่มด้วยกามราคะ

เดินประคองแขนคร่ำครวญเข้าไปสู่วิหาร

[๖๙] ได้เข้าไปหาภิกษุณีผู้มีวาจาที่เชื่อถือได้

ท่านได้แสดงธรรม คือ ขันธ์ อายตนะ และธาตุแก่เรา

[๗๐] เราฟังธรรมของท่านแล้ว เข้าไปนั่ง ณ ที่สมควร

ระลึกชาติได้ ชำระทิพยจักษุให้หมดจดแล้ว

[๗๑] เราชำระเจโตปริยญาณและโสตธาตุให้หมดจดแล้ว

แม้ฤทธิ์เราก็ทำให้แจ้งแล้ว ธรรมเป็นที่สิ้นอาสวะเราก็บรรลุแล้ว

อภิญญา ๖ เราก็ทำให้แจ้งแล้ว

เราได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว





พระวิมลาเถรีผู้เคยเป็นหญิงคณิกา ๑ (ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๔๔๐} [๗๒] เรามัวเมาด้วยผิวพรรณ รูปสมบัติ ความสวยงาม บริวารยศ

และเป็นผู้มีจิตกระด้างอย่างยิ่ง ด้วยความเป็นสาว ดูหมิ่นหญิงอื่น

๑ หญิงแพศยา หรือหญิงโสเภณี (ขุ.เถรี.อ. ๗๒/๙๘)