Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 568

<< | หน้าที่ 568 | >>
[๗๓] ประดับร่างกายนี้ให้วิจิตรงดงามสำหรับลวงชายโง่

ได้ยืนอยู่ที่ประตูเรือนหญิงแพศยา

ดุจนายพรานเนื้อวางบ่วงดักเนื้อไว้

[๗๔] เราอวดเครื่องประดับต่าง ๆ เป็นอันมาก

และอวดอวัยวะที่ควรปกปิดให้ปรากฏ

กระซิกกระซี้ ได้ทำมายาหลายอย่างให้ชายจำนวนมากลุ่มหลง

[๗๕] วันนี้ เรานั้นปลงผมห่มผ้าสังฆาฏิ บวช เที่ยวบิณฑบาต

แล้วมานั่งอยู่ที่โคนต้นไม้ ได้ฌานที่ไม่มีวิตก

[๗๖] ได้ตัดกิเลสเป็นเหตุเกาะเกี่ยว

ทั้งที่เป็นของทิพย์และของมนุษย์ได้ทั้งหมด

ทำอาสวะทั้งปวงให้สิ้นไป เป็นผู้เย็น ดับสนิทแล้ว

๓. สีหาเถรีคาถา


ภาษิตของพระสีหาเถรี


พระสีหาเถรี(ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๔๔๑} [๗๗] เมื่อก่อน เราได้ถูกกามราคะเบียดเบียน มีจิตฟุ้งซ่าน

บังคับจิตให้อยู่ในอำนาจไม่ได้ เพราะไม่ทำไว้ในใจโดยแยบคาย

[๗๘] ถูกกิเลสกลุ้มรุม มักเข้าใจกามว่าสวยงาม

ตกอยู่ในอำนาจราคะ จึงไม่ได้ความสงบจิต

[๗๙] ผอมเหลือง และมีผิวพรรณไม่ผ่องใส

ประพฤติ(พรหมจรรย์)อยู่ ๗ ปี มีแต่ทุกข์

ไม่ได้ความสุขทั้งกลางวันและกลางคืน

๑ ได้บรรลุทุติยฌาน (ขุ.เถรี.อ. ๗๕/๑๐๐)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka