พระไตรปิฏก

พระเขมาเถรี(เมื่อจะประกาศความไม่ยินดีของตน จึงได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

[๑๔๐] เราอึดอัดเอือมระอาด้วยกายที่เปื่อยเน่า กระสับกระส่าย

ซึ่งมีอันจะแตกพังไปเป็นธรรมดานี้อยู่

เราถอนกามตัณหาได้แล้ว

[๑๔๑] กามทั้งหลายเปรียบด้วยหอกและหลาว

เป็นเขียงรองสับขันธ์ทั้งหลาย

บัดนี้เราไม่มีความยินดีในกามที่ท่านพูดถึง

[๑๔๒] เรากำจัดความเพลิดเพลินในกามทั้งปวงได้แล้ว

ทำลายกองความมืดได้แล้ว

มารผู้ชั่วช้าเลวทราม ท่านจงรู้อย่างนี้

ท่านถูกเรากำจัดแล้ว

[๑๔๓] พวกคนเขลาไม่รู้ตามความเป็นจริง

พากันนอบน้อมดวงดาวทั้งหลาย

บูชาไฟอยู่ในป่าแล้วได้สำคัญว่าบริสุทธิ์

[๑๔๔] ส่วนเราแล นอบน้อมเฉพาะพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ซึ่งเป็นบุรุษสูงสุด จึงพ้นจากทุกข์ทั้งปวง

ชื่อว่าทำตามคำสั่งสอนของพระศาสดา





(พระสุชาดาเถรีได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ ด้วยการเปล่งอุทานว่า)

{๔๕๔} [๑๔๕] เราแต่งตัว นุ่งห่มผ้าอย่างดี สวมมาลัย ลูบไล้ด้วยจุรณแก่นจันทน์

ประดับด้วยอาภรณ์ทุกอย่าง มีหมู่สาวใช้แวดล้อม

[๑๔๖] ใช้หมู่สาวใช้ให้ถือข้าว น้ำ ของเคี้ยว และของบริโภคมิใช่น้อย

นำออกจากเรือนไปยังอุทยาน