พระไตรปิฏก

[๒๔๓] ถ้าแม่น้ำเหล่านี้จะพึงนำบาปที่ท่านก่อไว้แต่ก่อนไปได้

แม่น้ำเหล่านี้ก็จะพึงนำทั้งบุญของท่านไปด้วย

ท่านก็จะพึงเป็นผู้ห่างจากบุญกรรมนั้นไป

[๒๔๔] ท่านพราหมณ์ ท่านกลัวบาปใด จึงลงอาบน้ำเป็นประจำ

ท่านก็อย่าได้ทำบาปอันนั้น

ขอความหนาวเย็นอย่าได้ทำลายผิวท่านเลย

(พราหมณ์กล่าวตอบด้วยภาษิตว่า)

[๒๔๕] ท่านนำฉันผู้เดินทางผิดมาสู่ทางที่พระอริยะเดินแล้วด้วยดี

แม่ปุณณาผู้เจริญ ฉันขอถวายผ้าสาฏกสำหรับสรงน้ำนี้แก่ท่าน

(พระปุณณาเถรีได้กล่าวตอบด้วยภาษิตเหล่านี้ว่า)

[๒๔๖] ผ้าสาฏกจงเป็นของท่านตามเดิมเถิด เราไม่ต้องการผ้าสาฏก

ถ้าท่านกลัวทุกข์ ถ้าทุกข์ไม่น่ารักสำหรับท่าน

[๒๔๗] ท่านก็อย่าได้ก่อกรรมชั่วทั้งในที่แจ้งและในที่ลับ

ถ้าท่านจะทำ หรือกำลังทำกรรมชั่ว

[๒๔๘] ท่านถึงจะเหาะหนีไป ก็ไม่พ้นจากทุกข์ไปได้เลย

ถ้าท่านกลัวทุกข์ ถ้าทุกข์ไม่น่ารักสำหรับท่าน

[๒๔๙] ท่านจงถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ผู้คงที่

ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึกเถิด จงสมาทานศีล

ข้อนั้นแหละจะเป็นความหลุดพ้นแก่ท่าน

(พราหมณ์กล่าวตอบด้วยภาษิตเหล่านี้ว่า)

[๒๕๐] ฉันขอถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ผู้คงที่

ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึก ขอสมาทานศีล ข้อนั้นจะเป็นประโยชน์แก่ฉัน

[๒๕๑] เมื่อก่อน ฉันเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระพรหม

วันนี้ ฉันเป็นพราหมณ์จริง ฉันได้วิชชา ๓ มีความสวัสดี

จบเวท และเป็นผู้ล้างบาปได้แล้ว