พระไตรปิฏก

พระปุณณาเถรี(ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๔๖๖} [๒๓๖] เราเป็นคนตักน้ำ กลัวต่อภัยคืออาชญาของนาย

ถูกภัยคือวาจาและโทสะของนายบีบคั้นแล้ว

จึงลงตักน้ำเป็นประจำ แม้หน้าหนาว

[๒๓๗] ท่านพราหมณ์ ท่านกลัวอะไรนะ จึงลงอาบน้ำเป็นประจำ

ทั้งมีตัวสั่นเทา ประสบความหนาวอย่างหนัก

(พราหมณ์กล่าวตอบด้วยภาษิตเหล่านี้ว่า)

[๒๓๘] แม่ปุณณาผู้เจริญ ก็ท่านรู้อยู่ว่า

ฉันกำลังทำกุศลกรรมอันจะปิดกั้นบาปกรรม

ที่ตัวได้ก่อไว้ ยังจะสอบถามอีก

[๒๓๙] ผู้ใดไม่ว่าแก่หรือหนุ่มก่อบาปกรรมไว้

แม้ผู้นั้นย่อมพ้นจากบาปกรรมได้อย่างสิ้นเชิงก็เพราะการอาบน้ำ

(พระปุณณาเถรีกล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

[๒๔๐] ใครหนอช่างไม่รู้ มาบอกความนี้แก่ท่านซึ่งไม่รู้ว่า

คนจะพ้นจากบาปกรรมได้ก็เพราะการอาบน้ำ

[๒๔๑] พวกกบ เต่า งู จระเข้ และสัตว์เหล่าอื่น

ที่เที่ยวหากินอยู่ในน้ำทั้งหมดก็คงพากันไปสวรรค์แน่แท้

[๒๔๒] คนฆ่าแกะ คนฆ่าสุกร ชาวประมง พรานเนื้อ

โจร เพชฌฆาต และคนที่ก่อบาปกรรมอื่น ๆ แม้เหล่านั้น

ก็จะพึงพ้นจากบาปกรรมได้เพราะการอาบน้ำ