พระไตรปิฏก

[๒๕๖] เมื่อก่อน คิ้วของเรา สวยงามนัก

คล้ายรอยเขียนที่จิตรกรบรรจงเขียนไว้

เดี๋ยวนี้คิ้วนั้นมีรอยย่นห้อยลงเพราะชรา

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสแต่ความจริง

เป็นคำจริงแท้ ไม่แปรเป็นอย่างอื่น

[๒๕๗] เมื่อก่อน ดวงตาทั้งคู่ของเราดำขลับ

กลมโต มีประกายงาม คล้ายแก้วมณี

เดี๋ยวนี้ ถูกชราทำลายเสียแล้ว จึงไม่งาม

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสแต่ความจริง

เป็นคำจริงแท้ ไม่แปรเป็นอย่างอื่น

[๒๕๘] เมื่อก่อน เวลายังรุ่นสาว จมูกของเราโด่ง งาม

เหมือนเกลียวหรดาลที่ปั้นวางไว้

เดี๋ยวนี้เหี่ยวแฟบเหมือนจะจมลงไปเพราะชรา

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสแต่ความจริง

เป็นคำจริงแท้ ไม่แปรเป็นอย่างอื่น

[๒๕๙] เมื่อก่อน ใบหูทั้งสองของเราสวยงามนัก

เหมือนกำไลแขนที่ช่างทำอย่างประณีต เสร็จเรียบร้อยแล้ว

เดี๋ยวนี้กลับมีรอยย่นห้อยลงเพราะชรา

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสแต่ความจริง

เป็นคำจริงแท้ ไม่แปรเป็นอย่างอื่น

[๒๖๐] เมื่อก่อน ฟันของเราสวยงามนัก

เหมือนสีหน่อตูมของต้นกล้วย

เดี๋ยวนี้ กลับหัก มีสีเหลืองปนแดงเพราะชรา

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสแต่ความจริง

เป็นคำจริงแท้ ไม่แปรเป็นอย่างอื่น