พระไตรปิฏก

[๒๖๑] เมื่อก่อน เราพูดเสียงไพเราะ เหมือนนกดุเหว่า

ที่เที่ยวไปในไพรสณฑ์ ส่งเสียงไพเราะอยู่ในป่าใหญ่

เดี๋ยวนี้คำพูดของเราพลาดไป ทุก ๆ คำเพราะชรา

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสแต่ความจริง

เป็นคำจริงแท้ ไม่แปรเป็นอย่างอื่น

[๒๖๒] เมื่อก่อน คอของเราสวยงามนัก

กลมเกลี้ยงเหมือนสังข์ทองขัดเกลาดีแล้ว

เดี๋ยวนี้ กลายเป็นงุ้มค่อมลงเพราะชรา

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสแต่วามจริง

เป็นคำจริงแท้ ไม่แปรเป็นอย่างอื่น

[๒๖๓] เมื่อก่อน แขนทั้งสองของเราสวยงามนัก

เหมือนไม้กลอนกลมกลึง

เดี๋ยวนี้ กลายเป็นลีบ เหมือนกิ่งแคคดเพราะชรา

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสแต่ความจริง

เป็นคำจริงแท้ ไม่แปรเป็นอย่างอื่น

[๒๖๔] เมื่อก่อน มือทั้งสองของเราสวยงามนัก

ประดับด้วยแหวนทองงามระยับ

เดี๋ยวนี้ กลายเป็นเหมือนเหง้ามันเพราะชรา

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสแต่ความจริง

เป็นคำจริงแท้ ไม่แปรเป็นอย่างอื่น

[๒๖๕] เมื่อก่อน ถันทั้งสองของเราเต่งตึงกลมกลึง

ตั้งประชิดกัน ทั้งงอนสล้างสวยงามนัก

เดี๋ยวนี้ กลายเป็นหย่อนยานเหมือนถุงหนังไม่มีน้ำเพราะชรา

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสแต่ความจริง

เป็นคำจริงแท้ ไม่แปรเป็นอย่างอื่น