พระไตรปิฏก

[๓๓๕] ขอพระองค์โปรดทอดพระเนตรหม่อมฉันผู้ชื่อว่าสุนทรี

ซึ่งหลุดพ้นแล้ว ไม่มีอุปธิกิเลส

ปราศจากราคะ ไม่เกาะเกี่ยว

ไม่มีอาสวะ ทำกิจเสร็จแล้วมาเฝ้าอยู่

[๓๓๖] ข้าแต่พระมหาวีระ สุนทรีสาวิกาของพระองค์

ออกจากกรุงพาราณสี มาเฝ้าพระองค์

ถวายอภิวาทพระยุคลบาทอยู่

[๓๓๗] พระองค์เป็นพระพุทธเจ้าเป็นศาสดาของหม่อมฉัน

ข้าแต่พระผู้ทรงเป็นพราหมณ์

หม่อมฉันเป็นธิดาซึ่งเกิดแต่พระอุระ

เกิดแต่พระโอษฐ์ของพระองค์

ไม่มีอาสวะ ทำกิจเสร็จแล้ว

(ลำดับนั้น พระศาสดาเมื่อจะชมเชยการมาเฝ้าของนาง จึงได้ตรัสว่า)

[๓๓๘] สุนทรีผู้เจริญ เธอมาดีแล้ว มาไม่เลวเลย

เพราะว่าผู้ที่ฝึกแล้วอย่างนี้ ปราศจากราคะ

ไม่เกาะเกี่ยว ไม่มีอาสวะ

ทำกิจเสร็จแล้ว ย่อมมากราบเท้าพระศาสดา





พระสุภากัมมารธิดาเถรี(ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๔๗๑[๓๓๙] เพราะเมื่อก่อน เรายังสาวนุ่งห่มผ้าสะอาด

ได้ฟังธรรมแล้ว เรานั้นไม่ประมาท

จึงได้ตรัสรู้สัจธรรม