พระไตรปิฏก

(รุกขเทวดาโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่มหาชนว่า)

{๑๘} [๑๘] ถ้าเหล่าสัตว์พึงรู้อย่างนี้ว่า

การเกิดและสมภพ ๑ นี้เป็นทุกข์

สัตว์ไม่ควรฆ่าสัตว์ เพราะผู้ฆ่าสัตว์ย่อมเศร้าโศก







(รุกขเทวดาอยู่ที่ค่าคบต้นไม้กล่าวกับกุฎุมพีผู้ฆ่าสัตว์แก้บนว่า)

{๑๙} [๑๙] ถ้าท่านต้องการจะเปลื้องตนให้หลุดพ้น

จงเปลื้องตนให้หลุดพ้นโดยวิธีที่จะไม่ติดแน่นเถิด

เมื่อท่านเปลื้องตนอย่างนี้ ชื่อว่ายังติดแน่นอยู่

เพราะนักปราชญ์ไม่เปลื้องตนให้หลุดพ้นด้วยวิธีอย่างนี้

การเปลื้องตนให้หลุดพ้นอย่างนี้ กลับเป็นการผูกมัดคนพาล







(พระศาสดาทรงทราบความที่พระโพธิสัตว์กับรากษสโต้ตอบกัน จึงได้ตรัสพระ คาถานี้ว่า)

๑ สมภพ ในที่นี้หมายถึงความเจริญโดยลำดับแห่งสัตว์ผู้บังเกิดแล้ว (ขุ.ชา.อ. ๑/๑๘/๒๓๕)