Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 17

<< | หน้าที่ 17 | >>
๑๐. ขทิรังคารชาดก (๔๐)


ว่าด้วยหลุมถ่านเพลิงไม้ตะเคียน


(เศรษฐีโพธิสัตว์เมื่อจะให้มารผู้ประสงค์จะทำลายชีวิตพระปัจเจกพุทธเจ้า และ ทำลายโรงทานทราบว่า ตัวท่านหรือมารมีกำลังมีอานุภาพมากกว่ากัน จึงกล่าว คาถานี้กับพระปัจเจกพุทธเจ้าว่า)

{๔๐} [๔๐] ข้าพเจ้าจะตกหลุมถ่านเพลิงมีเท้าชี้ขึ้น มีศีรษะปักลงก็ตามที

ข้าพเจ้าจะไม่ทำความชั่วอันเป็นกรรมไม่ประเสริฐอีก

ขอนิมนต์พระคุณเจ้ารับบิณฑบาตนี้เถิด

ขทิรังคารชาดกที่ ๑๐ จบ


กุลาวกวรรคที่ ๔ จบ


รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. กุลาวกชาดก ๒. นัจจชาดก

๓. สัมโมทมานชาดก ๔. มัจฉชาดก

๕. วัฏฏกชาดก ๖. สกุณชาดก

๗. ติตติรชาดก ๘. พกชาดก

๙. นันทชาดก ๑๐. ขทิรังคารชาดก

๕. อัตถกามวรรค


หมวดว่าด้วยผู้ใคร่ประโยชน์


๑. โลสกชาดก (๔๑)


ว่าด้วยคนโลเลต้องเศร้าโศก


(พระโพธิสัตว์เล่าเรื่องนายมิตตวินทุกะที่ไม่ทำตามคำสอนของผู้หวังความเจริญ จึงได้รับทุกข์แล้ว ได้กล่าวว่า)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka