พระไตรปิฏก

(พ่อค้าโพธิสัตว์เห็นการกระทำของช่างไม้ผู้โง่เขลา จึงกล่าวว่า)

{๔๔} [๔๔] มีศัตรูผู้มีความรู้ยังประเสริฐกว่า

ส่วนมิตรผู้ไร้ปัญญาไม่ประเสริฐเลย

เพราะว่าลูกชายผู้โง่เขลาคิดว่า เราจักฆ่ายุง

ได้ทุบหัวของพ่อเสียแล้ว







(พระโพธิสัตว์ทราบเรื่องที่สาวใช้ซึ่งมารดาใช้ให้ไล่แมลงวันกลับใช้สากตีมารดา จนสิ้นชีวิต จึงกล่าวว่า)

{๔๕} [๔๕] มีศัตรูผู้มีปัญญายังดีกว่ามีคนอนุเคราะห์ที่โง่

เธอจงดูนางโรหิณีชาติชั่ว ฆ่าแม่แล้วเศร้าโศกอยู่







(บุรุษผู้เป็นบัณฑิตได้ฟังคำของลิง จึงกล่าวว่า)

{๔๖} [๔๖] ผู้ไม่ฉลาดในสิ่งที่เป็นประโยชน์ ถึงจะบำเพ็ญประโยชน์

ก็ไม่สามารถจะนำความสุขมาได้เลย

คนมีปัญญาทรามทำประโยชน์ให้เสียหาย เหมือนลิงเฝ้าสวน