พระไตรปิฏก

(พระโพธิสัตว์เล่าเรื่องคนโง่ไม่ฉลาดในสิ่งที่เป็นประโยชน์ จึงกล่าวว่า)

{๔๗} [๔๗] ผู้ไม่ฉลาดในสิ่งที่เป็นประโยชน์ ถึงจะบำเพ็ญประโยชน์

ก็ไม่สามารถจะนำความสุขมาได้เลย

คนมีปัญญาทรามย่อมทำประโยชน์ให้เสียหาย

เหมือนนายโกณฑัญญะทำสุราให้เสีย







(พระโพธิสัตว์คิดถึงเรื่องคนที่ปรารถนาความเจริญโดยวิธีที่ไม่สมควร ได้ประสบ ความพินาศใหญ่หลวง จึงกล่าวว่า)

{๔๘} [๔๘] ผู้ใดปรารถนาประโยชน์โดยอุบายอันไม่แยบยล

ผู้นั้นย่อมเดือดร้อน เหมือนโจรชาวแคว้นเจตะ

ฆ่าเวทัพพพราหมณ์แล้วถึงความพินาศทั้งหมด







(บุรุษผู้เป็นบัณฑิตเห็นชาวพระนครทะเลาะกันเรื่องฤกษ์ จึงกล่าวว่า)

{๔๙} [๔๙] ประโยชน์ได้ล่วงเลยคนโง่เขลาที่มัวรอคอยฤกษ์ยามอยู่

ประโยชน์นั่นแหละเป็นฤกษ์ของประโยชน์

ดวงดาวทั้งหลายจักทำอะไรได้