พระไตรปิฏก

(พระศาสดาตรัสสารัมภชาดกแล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ว่า)

{๘๘} [๘๘] บุคคลควรพูดคำที่ดีงามเท่านั้น

ไม่ควรพูดคำที่ชั่วหยาบเลย

การพูดคำที่ดีงามเป็นการดี

บุคคลย่อมเดือดร้อนเพราะพูดคำชั่วหยาบ







(พระโพธิสัตว์ติเตียนดาบสโกหกว่า)

{๘๙} [๘๙] ถ้อยคำของท่านช่างไพเราะอ่อนหวานเสียนี่กระไร

ท่านรังเกียจกระทั่งหญ้าเส้นเดียว

แต่เมื่อขโมยทองคำไปตั้ง ๑๐๐ แท่ง กลับไม่รังเกียจเลย







(เศรษฐีโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่บริษัทว่า)

{๙๐} [๙๐] ผู้ใดไม่รู้จักคุณความดีและประโยชน์ที่ผู้อื่นกระทำไว้ก่อน

ผู้นั้นเมื่อกิจการงานเกิดขึ้นในภายหลังย่อมหาผู้ช่วยเหลือไม่ได้