Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 36

<< | หน้าที่ 36 | >>
๖. สีลวีมังสกชาดก (๘๖)


ว่าด้วยการพิจารณาอานิสงส์ของศีล


(พระโพธิสัตว์ครั้งเสวยพระชาติเป็นปุโรหิตของพระเจ้าพรหมทัต สรรเสริญศีล ว่า)

{๘๖} [๘๖] ได้ยินว่า ศีลเป็นสิ่งที่ดีงาม

ศีลเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมในโลก

ดูเถิด นาคที่มีพิษร้ายแรงยังไม่เบียดเบียนใคร ๆ

เพราะสำนึกอยู่ว่า ตนมีศีล

สีลวีมังสกชาดกที่ ๖ จบ


๗. มังคลชาดก (๘๗)


ว่าด้วยการถอนมงคล


(พระศาสดาทรงแสดงธรรมแก่พราหมณ์ว่า)

{๘๗} [๘๗] ผู้ใดถอนทิฏฐิเรื่องมงคล

อุบาต ความฝันและลักษณะได้แล้ว

ผู้นั้นล่วงพ้น

สิ่งอันเป็นมงคลและโทษทั้งปวง

ครอบงำกิเลสเป็นคู่ ๆ และโยคะทั้ง ๒ ประการได้แล้ว

ไม่กลับมาเกิดอีก

มังคลชาดกที่ ๗ จบ


๑ อุบาต ในที่นี้ หมายถึงมหาอุบาต ๕ ประการ คือ (๑) จันทคราส (ราหูอมพระจันทร์) (๒) สุริยคราส (ราหูอมพระอาทิตย์) (๓) นักษัตรคราส (ราหูอมกลุ่มดาวหรือดวงชะตา) (๔) อุกกาบาต (๕) ราหู จับลำขาว(ทางช้างเผือก)ในท้องฟ้า (ขุ.ชา.อ. ๒/๘๗/๑๘๑)
๒ กิเลสเป็นคู่ ๆ เช่น ความโกรธ ความผูกโกรธ ความลบหลู่ ความตีเสมอเป็นต้น (ขุ.ชา.อ. ๒/๘๗/๑๘๒)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka