พระไตรปิฏก

(เทวดาโพธิสัตว์สถิตเหนือค่าคบไม้พูดกับคนยากจนคนหนึ่งผู้มาทำพลีกรรมว่า)

{๑๐๙} [๑๐๙] คนบริโภคอย่างไร เทวดาของเขาก็บริโภคอย่างนั้น

ท่านจงนำขนมที่ทำด้วยรำข้าวมา

อย่าให้ส่วนของข้าพเจ้าเสียหายเลย







(พระโพธิสัตว์ขัดสีเครื่องประดับอยู่เมื่อรู้ว่าดอกประยงค์บานแล้ว จึงกล่าวว่า)

{๑๑๐} [๑๑๐] กลิ่นเครื่องอบทั้งปวงไม่มี

มีแต่กลิ่นดอกประยงค์ล้วน ๆ ฟุ้งไป

หญิงนักเลงคนนี้พูดแต่คำเหลาะแหละ

ส่วนหญิงผู้ใหญ่พูดแต่คำสัตย์







๑. ปโรสตชาดก ๒. ปัณณิกชาดก

๓. เวริชาดก ๔. มิตตวินทชาดก

๕. ทุพพลกัฏฐชาดก ๖. อุทัญจนีชาดก

๗. สาลิตตกชาดก ๘. พาหิยชาดก

๙. กุณฑปูวชาดก ๑๐. สัพพสังหารกปัญหชาดก