Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 44

<< | หน้าที่ 44 | >>
๖. อุทัญจนีชาดก (๑๐๖)


ว่าด้วยนางอุทัญจนี


(ดาบสผู้เป็นบุตรของพระโพธิสัตว์อดทนต่อการเคี่ยวเข็ญของนางอุทัญจนีไม่ ไหวหนีไปหาบิดาแล้ว จึงกล่าวว่า)

{๑๐๖} [๑๐๖] นางโจรชื่ออุทัญจนีเบียดเบียนข้าพเจ้า

ผู้อยู่อย่างสบายให้เดือดร้อน

เพราะเรียกตนเองว่าเป็นภรรยาจึงร้องขอน้ำมันและเกลือ

อุทัญจนีชาดกที่ ๖ จบ


๗. สาลิตตกชาดก (๑๐๗)


ว่าด้วยศิลปะในการดีดก้อนกรวด


(อำมาตย์โพธิสัตว์เข้าไปเฝ้าพระราชากราบทูลลาไปเรียนศิลปะว่า)

{๑๐๗} [๑๐๗] ขึ้นชื่อว่าศิลปะแม้ชนิดใดชนิดหนึ่ง

ก็สามารถให้สำเร็จประโยชน์ได้โดยแท้

ขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรหมู่บ้านในทิศทั้ง ๔

ที่คนง่อยได้แล้วเพราะการดีดมูลแพะ

สาลิตตกชาดกที่ ๗ จบ


๘. พาหิยชาดก (๑๐๘)


ว่าด้วยศิลปะของหญิงสาวบ้านนอก


(พระโพธิสัตว์กราบทูลคุณค่าแห่งศิลปะที่ควรศึกษาว่า)

{๑๐๘} [๑๐๘] บุคคลควรศึกษาศิลปะทั้งหลายที่ควรศึกษา

ชนทั้งหลายที่พอใจในศิลปะเหล่านั้นยังมีอยู่

เพราะว่าหญิงสาวบ้านนอกก็ยังทำพระราชาให้พอพระทัย

ด้วยความเอียงอายของเธอ

พาหิยชาดกที่ ๘ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka