Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 48

<< | หน้าที่ 48 | >>
๖. ทุพพจชาดก (๑๑๖)


ว่าด้วยคนที่ว่ากล่าวได้ยาก


(นักระบำโพธิสัตว์กล่าวกับอาจารย์ผู้ไม่เชื่อคำของบัณฑิตว่า)

{๑๑๖} [๑๑๖] ท่านอาจารย์ ท่านทำการเกินกว่าที่จะทำได้

การกระทำนั้นไม่เป็นที่พอใจผมเลย

ท่านกระโดดข้ามพ้นหอกเล่มที่ ๔ ได้แล้ว

ถูกหอกเล่มที่ ๕ ทิ่มแทง

ทุพพจชาดกที่ ๖ จบ


๗. ติตติรชาดก (๑๑๗)


ว่าด้วยนกกระทา


(ดาบสโพธิสัตว์ชี้เหตุ ๒ ประการที่ทำให้นกกระทาถูกฆ่าว่า)

{๑๑๗} [๑๑๗] คำพูดที่ดังเกินไป รุนแรงเกินไป และพูดเกินเวลา

ย่อมฆ่าคนมีปัญญาทราม

เหมือนเสียงฆ่านกกระทาที่ขันดังเกินไป

ติตติรชาดกที่ ๗ จบ


๘. วัฏฏกชาดก (๑๑๘)


ว่าด้วยนกกระจาบ


(นกกระจาบโพธิสัตว์บอกอุบายที่รอดชีวิตมาได้ว่า)

{๑๑๘} [๑๑๘] คนเมื่อไม่คิดก็ไม่ได้บรรลุคุณธรรมวิเศษ

ท่านจงดูผลกรรมที่เราคิดแล้ว

เราพ้นแล้วจากการถูกฆ่า

และการจองจำด้วยอุบายนั้น

วัฏฏกชาดกที่ ๘ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka