Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 54

<< | หน้าที่ 54 | >>
๑๔. อสัมปทานวรรค


หมวดว่าด้วยการไม่รับสิ่งของ


๑. อสัมปทานชาดก (๑๓๑)


ว่าด้วยการไม่รับสิ่งของทำให้เกิดการแตกร้าว


(สังขเศรษฐีโพธิสัตว์กล่าวกับภรรยาผู้ร้องไห้อยู่ว่า)

{๑๓๑} [๑๓๑] มิตรไมตรีของผู้ใดผู้หนึ่งซึ่งเป็นคนพาล

ย่อมเป็นโทษเพราะการไม่รับสิ่งของ

เพราะฉะนั้น พี่จึงนำข้าวลีบครึ่งมานะ มาด้วยคิดว่า

มิตรไมตรีของเราอย่าได้แตกร้าวเลย

ขอมิตรไมตรีของเรานี้จงยั่งยืนต่อไป

อสัมปทานชาดกที่ ๑ จบ


๒. ปัญจภีรุกชาดก (๑๓๒)


ว่าด้วยความไม่หวาดสะดุ้งกลัว


(พระโพธิสัตว์คิดถึงเหตุการณ์ที่ตนรอดพ้นจากนางยักษิณี จึงเปล่งอุทานว่า)

{๑๓๒} [๑๓๒] เราไม่ตกอยู่ในอำนาจของพวกรากษส

เพราะความเพียรอันมั่นคงในคำแนะนำของท่านผู้ฉลาด

และเพราะความไม่หวาดหวั่นต่อภัยและความสะดุ้งกลัว

ความสวัสดีจากภัยอันใหญ่หลวงนั้นจึงมีแก่เรา

ปัญจภีรุกชาดกที่ ๒ จบ


๓. ฆตาสนชาดก (๑๓๓)


ว่าด้วยภัยเกิดจากที่พึ่ง


(พญานกโพธิสัตว์เห็นเปลวเพลิงลุกโพลงจากน้ำ จึงชวนพวกนกไปอยู่ที่อื่นว่า)

๑ มานะ คือมาตราตวงสมัยโบราณ ได้แก่ ๑ มานะ เท่ากับ ๘ ทะนาน ฉะนั้นครึ่งมานะจึงเท่ากับ ๔ ทะนาน (ขุ.ชา.อ. ๒/๑๓๑/๓๐๒)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka