พระไตรปิฏก

{๑๓๓} [๑๓๓] ความเกษมสำราญมีอยู่บนหลังผิวน้ำใด

บนหลังผิวน้ำนั้นมีศัตรูเกิดขึ้น ไฟลุกโพลงอยู่ท่ามกลางน้ำ

วันนี้ จะอยู่บนต้นไม้ซึ่งเกิดที่พื้นดินไม่ได้อีก

พวกเจ้าจงพากันบินไปยังทิศต่าง ๆ เถิด

วันนี้ ที่พึ่งของพวกเรามีภัยเกิดขึ้นแล้ว







(พระโพธิสัตว์มาจากพรหมโลกชั้นอาภัสสรพรหมอยู่ในอากาศแล้วกล่าวว่า)

{๑๓๔} [๑๓๔] สัตว์เหล่าใดมีสัญญา แม้สัตว์เหล่านั้นก็ชื่อว่าเป็นทุคคตสัตว์ ๑

สัตว์เหล่าใดไม่มีสัญญา แม้สัตว์เหล่านั้นก็ชื่อว่าเป็นทุคคตสัตว์

พวกท่านจงละเว้นสัญญีภพและอสัญญีภพทั้ง ๒ อย่างนั้นเสีย

ความสุขอันเกิดจากสมาบัตินั้น

เป็นความสุขที่ไม่มีกิเลสเครื่องยวนใจ







(พระโพธิสัตว์มาจากพรหมโลกชั้นอาภัสสรพรหมอยู่ในอากาศแล้วกล่าวว่า)

{๑๓๕} [๑๓๕] บุคคลใดในโลกนี้หยั่งถึงกสิณมีแสงจันทร์

และแสงอาทิตย์เป็นอารมณ์ด้วยปัญญา

บุคคลนั้นย่อมเข้าถึงอาภัสสรพรหมได้ด้วยฌานอันไม่มีวิตก



๑ ทุคคตสัตว์ หมายถึงหมู่สัตว์ที่มีจิตทั้งหมด เว้นท่านผู้ได้เนวสัญญานาสัญญายตนฌาน (ฌานที่มีสัญญาก็ มิใช่ ไม่มีสัญญาก็มิใช่) เพราะยังไม่ได้เนวสัญญานาสัญญายตนสมาบัติ (ขุ.ชา.อ. ๒/๑๓๔/๓๐๘)