Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 56

<< | หน้าที่ 56 | >>
๖. สุวัณณหังสชาดก (๑๓๖)


ว่าด้วยพญาหงส์ทองถูกถอนขน


(พระศาสดาทรงประมวลเรื่องในอดีตมาตรัสสอนถุลลนันทาภิกษุณีผู้มักมากแล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า)

{๑๓๖} [๑๓๖] บุคคลได้สิ่งใด ควรยินดีสิ่งนั้น

เพราะความโลภเกินไปเป็นความชั่วแท้

นางพราหมณีจับเอาพญาหงส์ทองแล้วจึงเสื่อมจากทองคำ

สุวัณณหังสชาดกที่ ๖ จบ


๗. พัพพุชาดก (๑๓๗)


ว่าด้วยวิธีทำให้แมวตาย


(พระศาสดาทรงประมวลเรื่องในอดีตมา ตรัสพระคาถานี้ว่า)

{๑๓๗} [๑๓๗] แมวตัวหนึ่งได้หนูหรือเนื้อในที่ใด

แมวตัวที่ ๒ ตัวที่ ๓ และตัวที่ ๔ ก็เกิดในที่นั้น

แมวเหล่านั้นเอาอกกระแทกปล่องแก้วผลึกนี้แล้วสิ้นชีวิต

พัพพุชาดกที่ ๗ จบ


๘. โคธชาดก (๑๓๘)


ว่าด้วยพญาเหี้ย


(พญาเหี้ยโพธิสัตว์ติเตียนดาบสว่า)

[๑๓๘] นี่เจ้าผู้โง่เขลา จะมีประโยชน์อะไรแก่เจ้า

ด้วยชฎาและการนุ่งห่มหนังเสือเหลือง

ภายในของเจ้าแสนจะรกรุงรัง

เจ้าดีแต่ขัดสีภายนอกเท่านั้น

โคธชาดกที่ ๘ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka