พระไตรปิฏก

(พระศาสดาตรัสเหตุที่สุนัขจิ้งจอกตายว่า)

{๑๕๔} [๔] ราชสีห์ได้บันลือสีหนาทไปทั่วภูเขาเงิน

สุนัขจิ้งจอกที่อาศัยอยู่ในภูเขาเงิน

ได้ยินเสียงกึกก้องของราชสีห์

เกิดความกลัวความสะดุ้งจนหัวใจแตกตาย







(สุกรเมื่อจะท้าราชสีห์โพธิสัตว์ให้ต่อสู้กัน จึงกล่าวว่า)

{๑๕๕} [๕] นี่สหาย เราก็มี ๔ เท้า ถึงท่านก็มี ๔ เท้า

จงกลับมาก่อนสหาย ท่านกลัวหรือ จึงได้หนีไป

(ราชสีห์โพธิสัตว์กล่าวตอบว่า)

{๑๕๖} [๖] นี่เจ้าสุกรผู้สหาย เจ้ามีเนื้อตัวไม่สะอาด

ขนก็เหม็นเน่า มีกลิ่นเหม็นคลุ้งกระจายไป

ถ้าเจ้าต้องการจะสู้รบกับเรา เราขอยกชัยชนะให้เจ้า







(พญาครุฑเรียกพระโพธิสัตว์มาประกาศให้ทราบว่า จักจับพญานาควักกละกิน จึงกล่าวว่า)

{๑๕๗} [๗] พญานาคผู้ประเสริฐกว่างูทั้งหลายต้องการจะพ้นจากข้าพเจ้า

จึงได้แปลงกายเป็นแก้วมณี เข้าไปอยู่ในผ้าเปลือกไม้นี้

ก็ข้าพเจ้าเป็นผู้มีความเคารพยำเกรงเพศอันประเสริฐของท่าน

ถึงจะหิวก็ไม่สามารถที่จะจับพญานาคตัวนั้นกินได้