Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 64

<< | หน้าที่ 64 | >>
(พระโพธิสัตว์ดาบสกล่าวชมเชยพญาครุฑว่า)

{๑๕๘} [๘] เธอนั้นเป็นผู้เคารพยำเกรงเพศอันประเสริฐ

ถึงจะหิวก็ไม่อาจที่จะคร่าพญานาคตัวนั้นมากินได้

ขอเธอนั้นจงเป็นผู้อันพรหมรักษาคุ้มครองแล้ว

จงดำรงชีวิตอยู่สิ้นกาลนาน

อนึ่ง ภักษาทิพย์จงปรากฏมีแก่เธอ

อุรคชาดกที่ ๔ จบ


๕. ภัคคชาดก (๑๕๕)


ว่าด้วยบิดาพระโพธิสัตว์ชื่อภัคคะ


(พราหมณ์โพธิสัตว์เห็นยักษ์ลงมา จึงกล่าวปรารภกับบิดาว่า)

{๑๕๙} [๙] พ่อภัคคะ ขอพ่อจงมีชีวิตอยู่ถึง ๑๒๐ ปี

ขอพวกปีศาจจงอย่าได้กินผมเลย

ขอพ่อจงมีชีวิตอยู่ถึง ๑๒๐ ปีเถิด

(พระโพธิสัตว์เห็นยักษ์ลงมาหาบุตร จึงกล่าวปรารภกับบุตรว่า)

{๑๖๐} [๑๐] แม้เจ้าก็จงมีชีวิตอยู่ถึง ๑๒๐ ปี

ขอพวกปีศาจจงกินยาพิษ

ขอเจ้าจงมีชีวิตอยู่ถึง ๑๒๐ ปีเถิด

ภัคคชาดกที่ ๕ จบ


๖. อลีนจิตตชาดก (๑๕๖)


ว่าด้วยพระเจ้าอลีนจิต


(พระศาสดาทรงนำเรื่องอดีตนี้มาได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)

{๑๖๑} [๑๑] เสนาหมู่ใหญ่อาศัยพระเจ้าอลีนจิต มีใจร่าเริง

ได้จับเป็นพระเจ้าโกศลผู้ไม่ทรงอิ่มราชสมบัติของตน ฉันใด


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka