Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 66

<< | หน้าที่ 66 | >>
๘. สุหนุชาดก (๑๕๘)


ว่าด้วยพฤติกรรมของม้าสุหนุ


(อำมาตย์สำเร็จราชกิจโพธิสัตว์ได้กราบทูลพระราชาถึงพฤติกรรมของม้าว่า)

{๑๖๕} [๑๕] การที่ม้าพยศสุหนุกับม้าพยศโสณะ

กระทำความสนิทสนมกันไม่ใช่เรื่องผิดปกติ

ม้าโสณะเป็นเช่นใด แม้ม้าสุหนุก็เป็นเช่นนั้น

ม้าโสณะมีอารมณ์ฉุนเฉียวเช่นใด

ม้าสุหนุก็มีอารมณ์ฉุนเฉียวเช่นนั้น

{๑๖๖} [๑๖] ม้าทั้ง ๒ ตัวมีปกติวิ่งพล่านไปด้วยอารมณ์

คึกคะนองชอบกัดเชือกล่ามตัวเองเป็นนิตย์พอ ๆ กัน

ความชั่วเข้ากันได้กับความชั่ว

ความไม่สงบเข้ากันได้กับความไม่สงบ

สุหนุชาดกที่ ๘ จบ


๙. โมรชาดก (๑๕๙)


ว่าด้วยนกยูง


(นกยูงทองโพธิสัตว์เมื่อจะผูกมนต์เพื่อรักษาป้องกันตัวก่อนออกหากิน ได้ กล่าวคาถานี้ว่า)

{๑๖๗} [๑๗] ดวงตาของโลก

เป็นเจ้าแห่งแสงสว่างอย่างเอก

กำลังอุทัยทอแสงเรืองรองสว่างไปทั่วปฐพี

เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าขอน้อมไหว้พระอาทิตย์นั้น

ซึ่งทอแสงเรืองรองสว่างไปทั่วปฐพี

วันนี้ ข้าพเจ้าได้ท่านคุ้มครองแล้ว

พึงอยู่เป็นสุขตลอดวัน


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka