พระไตรปิฏก

(ดาบสโพธิสัตว์บอกดาบสที่ไม่ควรทำความคลุกคลีกับคนชั่วว่า)

{๑๗๑} [๒๑] บุคคลไม่ควรทำความสนิทสนมกับคนชั่ว

บุคคลผู้ประเสริฐรู้ประโยชน์ชัดอยู่

ก็ไม่ควรทำความสนิทสนมกับบุคคลผู้ไม่ประเสริฐ

เพราะว่า บุคคลผู้ไม่ประเสริฐถึงแม้จะอยู่ร่วมกันเป็นเวลานาน

ก็ยังทำความชั่วเหมือนช้างได้ฆ่าอินทสมานโคตรดาบส

{๑๗๒} [๒๒] บุคคลรู้บุคคลใดว่า ผู้นี้เช่นเดียวกับเราด้วยศีล ปัญญา และสุตะ

พึงกระทำไมตรีกับบุคคลเช่นนั้นแหละ

เพราะการสมาคมกับสัตบุรุษเป็นความสุขโดยแท้







(พราหมณ์โพธิสัตว์ตกใจกลัวที่บรรณศาลาถูกไฟไหม้กล่าวว่า)

{๑๗๓} [๒๓] สิ่งอื่นที่จะชั่วช้าไปกว่าความสนิทสนมกับคนชั่วไม่มี

เพราะไฟนี้อันเราให้อิ่มหนำด้วยเนยใสและข้าวปายาสแล้ว

ก็ยังเผาบรรณศาลาที่เรากระทำได้แสนยาก

(พระโพธิสัตว์ดำริว่าความสนิทสนมกับสัตบุรุษเป็นสิ่งประเสริฐ จึงกล่าวว่า)

{๑๗๔} [๒๔] สิ่งอื่นที่จะประเสริฐไปกว่าความสนิทสนมกับสัตบุรุษไม่มี

แม่เนื้อสามายังเลียปากราชสีห์ เสือโคร่ง

และเสือเหลืองได้เพราะความสนิทสนม