พระไตรปิฏก

{๑๙๒} [๔๒] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมชน สมญาว่าผู้มีกัลยาณธรรมในโลก

ข้าพระองค์ได้รับแล้วในวันนี้

ข้าพระองค์พิจารณาถึงสมญานั้นอยู่จักขอบวชในวันนี้

เพราะข้าพระองค์ไม่มีความพอใจในการบริโภคกามคุณในโลกนี้







(ลูกราชสีห์โพธิสัตว์ได้ยินเสียงสุนัขจิ้งจอก จึงถามบิดาว่า)

{๑๙๓} [๔๓] ข้าแต่พ่อผู้เป็นใหญ่กว่ามฤคชาติทั้งหลาย

ใครหนอส่งเสียงดัง บันลือลั่นตลอดทั่วภูเขาเงิน

สีหะทั้งหลายก็ไม่บันลือโต้ตอบมัน

มันเป็นสัตว์อะไร

(พ่อราชสีห์โพธิสัตว์ฟังคำของลูกแล้ว จึงกล่าวว่า)

{๑๙๔} [๔๔] ลูกเอ๋ย มันคือสุนัขจิ้งจอก

เป็นสัตว์ต่ำทรามกว่ามฤคชาติทั้งหลายที่กำลังหอนอยู่

สีหะทั้งหลายรังเกียจชาติของมันจึงนั่งนิ่งเฉยอยู่







(ดาบสกุมารเห็นลิงปลอมเป็นดาบสแก่หนาวสั่นอยู่ไม่รู้ว่าเป็นลิง คิดจะให้เข้า ไปผิงไฟในบรรณศาลา จึงพูดกับบิดาว่า)

{๑๙๕} [๔๕] ข้าแต่พ่อ พระดาบสรูปนั้นยืนพิงต้นตาลอยู่

อาศรมของเรานี้ก็มีอยู่ เราให้อาศรมเพื่อให้เขาอยู่เถิด