Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 74

<< | หน้าที่ 74 | >>
{๑๘๙} [๓๙] กิ้งก่าบนยอดเสาค่ายตัวนี้ไม่ลงมาอ่อนน้อมเหมือนวันก่อน

ท่านมโหสธบัณฑิต ท่านรู้ไหมว่า

กิ้งก่ากลายเป็นสัตว์กระด้างกระเดื่องไปเพราะเหตุไร

{๑๙๐} [๔๐] กิ้งก่าได้ทรัพย์กึ่งมาสกซึ่งตนไม่เคยได้มาก่อน

จึงดูหมิ่นพระเจ้าวิเทหะผู้ครองกรุงมิถิลา

กกัณฏกชาดกที่ ๑๐ จบ


สันถววรรคที่ ๒ จบ


รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. อินทสมานโคตตชาดก ๒. สันถวชาดก

๓. สุสีมชาดก ๔. คิชฌชาดก

๕. นกุลชาดก ๖. อุปสาฬหกชาดก

๗. สมิทธิชาดก ๘. สกุณัคฆิชาดก

๙. อรกชาดก ๑๐. กกัณฏกชาดก

๓. กัลยาณวรรค


หมวดว่าด้วยกัลยาณธรรม


๑. กัลยาณธัมมชาดก (๑๗๑)


ว่าด้วยผู้มีกัลยาณธรรม


(เศรษฐีโพธิสัตว์ทูลขอพระบรมราชานุญาตบวชว่า)

{๑๙๑} [๔๑] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมชน ในกาลใด

บุคคลได้รับสมญาว่า ผู้มีกัลยาณธรรมในโลก

ในกาลนั้นนรชนผู้มีปัญญาไม่ควรให้ตนเสื่อมจากสมญานั้น

ธรรมดาสัตบุรุษถือเอาสมญานั้นเป็นธุระสำคัญแม้ด้วยหิริ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka