พระไตรปิฏก

(ฤๅษีโพธิสัตว์เห็นพวกมนุษย์พากันสรรเสริญลิง จึงกล่าวเตือนว่า)

{๒๐๐} [๕๐] ท่านทั้งหลายไม่รู้ปกติของมัน

เพราะไม่รู้จึงพากันสรรเสริญ

โรงไฟก็ถูกมันเผา

และคนโทน้ำ ๒ ลูกก็ถูกมันทำลาย







(อำมาตย์โพธิสัตว์ผู้สำเร็จราชกิจกราบทูลถึงความประพฤติของลิงว่า)

{๒๐๑} [๕๑] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมชน ลิงที่เที่ยวไปตามกิ่งไม้นี้

เป็นลิงโง่แท้ ๆ ลิงตัวนี้ไม่มีปัญญา

มันซัดลูกเดือยทั้งกำจนหมด

แล้วเที่ยวหาลูกเดือยที่ตกลงไปยังพื้นดินกินทีละเม็ด

(ครั้นพระโพธิสัตว์กราบทูลอย่างนี้แล้ว จึงกราบทูลว่า)

{๒๐๒} [๕๒] ข้าแต่มหาราช พวกเราก็ดี ชนเหล่าอื่นก็ดี

ที่มีความโลภจัด จะเสื่อมจากประโยชน์ส่วนมาก

เพราะประโยชน์ส่วนน้อยเหมือนลิงเสื่อมจากลูกเดือย







(ฝูงลิง ๘๐,๐๐๐ ตัวเห็นพวกมนุษย์ ตกใจกลัวตาย จึงไปบอกพญาวานรโพธิสัตว์ว่า)

{๒๐๓} [๕๓] พวกมนุษย์ถือคันธนูและกำลูกธนู ถือดาบอันคมกริบ

พากันล้อมพวกเราไว้ เราจักพ้นได้อย่างไรหนอ