พระไตรปิฏก

(พญาวานรโพธิสัตว์ได้ฟังคำของพวกลิงแล้วได้ปลอบว่า)

{๒๐๔} [๕๔] พวกมนุษย์มีกิจการงานมาก

ประโยชน์บางอย่างจะพึงเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

พวกท่านจงเคี้ยวกินผลมะพลับนั้นเถิด







(เต่าถูกช่างหม้อโพธิสัตว์ใช้จอบขุดทิ้งไว้บนบกได้รับเวทนา จึงได้พูดคร่ำครวญว่า)

{๒๐๕} [๕๕] เปือกตมนี้เป็นที่เกิดเป็นที่เติบโตของเรา

เพราะเหตุนั้น เราจึงได้อาศัยอยู่ในเปือกตม

เปือกตมจึงได้ทับถมเรานั้นให้ทุพพลภาพ

ท่านภัคคะ เพราะเหตุนั้น ท่านจงฟังคำของเรา

เราจะกล่าวกับท่าน

{๒๐๖} [๕๖] ในบ้านก็ตาม ในป่าก็ตาม

สถานที่ใดบุคคลได้รับความสุข

สถานที่นั้นเป็นที่เกิดเป็นที่เจริญเติบโต

ของคนที่รู้จักเหตุอันควรและไม่ควร

บุคคลมีชีวิตอยู่ได้ในสถานที่ใด พึงไป ณ สถานที่นั้น

ไม่พึงให้ที่อยู่ทำลายตนเสียเลย







(มาณพผู้ถือชาติสกุลบริโภคอาหารที่เป็นเดนแล้วคร่ำครวญว่า)