พระไตรปิฏก

{๒๓๖} [๘๖] พวกท่านจงตีชายชั่วช้า หยาบคาย คล้ายซากศพ

มักเป็นชู้กับภรรยาคนอื่นคนนี้เสียด้วยสาก

จงตัดใบหูและจมูกของหญิงผู้ปรนนิบัติสามี

ที่ชั่วช้านั้นคนนี้เสียยังเป็น ๆ เถิด







(นางสุชาดาเห็นคหบดีโพธิสัตว์ถูกเฆี่ยน รำลึกถึงคุณแห่งศีลของตนแล้ว จึง กล่าวว่า)

{๒๓๗} [๘๗] เทวดาทั้งหลาย ๑ ไม่มีหรือไม่อยู่เป็นแน่

เมื่อมีกิจเห็นปานนี้เกิดขึ้น

เทวดาทั้งหลายก็พากันไปค้างแรมเสียแน่

อนึ่ง ท่านผู้รักษาโลกก็ไม่มีอยู่ในโลกนี้แน่นอน

เมื่อคนทุศีลทั้งหลายกระทำกรรมอันหยาบช้าอยู่

คนทั้งหลายผู้ห้ามปรามก็ไม่มีแน่นอน

(ท้าวสักกะถวายโอวาทแก่พระราชาว่า)

{๒๓๘} [๘๘] ในรัชสมัยของพระราชาผู้ไม่ทรงธรรม

ในกาลไม่สมควรตก ฝนก็ตก

ในกาลสมควรจะตก ฝนก็ไม่ตก

พระราชาผู้ไม่ทรงธรรม จุติจากโลกสวรรค์

พระราชาพระองค์นั้นถูกทำลายแล้ว

เพราะเหตุแห่งความชั่วมีประมาณเท่านี้แน่นอน



๑ คำว่า เทวดาทั้งหลาย ในที่นี้ หมายถึงเทวดาผู้คอยดูแลคนมีศีล และห้ามปรามคนทำชั่ว (ขุ.ชา.อ. ๓/๘๗/๑๒๓)