พระไตรปิฏก

(พระราชาตรัสถามปัญหากับอำมาตย์โพธิสัตว์ว่า)

{๒๓๙} [๘๙] สระโบกขรณีมีน้ำเย็น รสอร่อย

เกิดอยู่ที่เนินหินเชิงภูเขาหิมพานต์ น่ารื่นรมย์

สุนัขจิ้งจอกรู้อยู่ว่า ราชสีห์รักษาสระโบกขรณีนั้นไว้

ก็ยังลงไปดื่มกิน

(อำมาตย์โพธิสัตว์ทราบว่า อำมาตย์คนหนึ่งจะก่อเหตุร้ายภายในพระราชวัง จึงกราบทูลว่า)

{๒๔๐} [๙๐] ข้าแต่มหาราช ถ้าสัตว์มีเท้าทั้งหลายพากันดื่มน้ำในมหานที

แม่น้ำจะไม่ชื่อว่าเป็นแม่น้ำเพราะเหตุนั้นก็หาไม่

หากว่าชน ๒ คนนั้นเป็นที่รัก

ขอพระองค์ทรงงดโทษเสียเถิด







(พระศาสดาทรงนำอดีตนิทานมาแสดงแล้ว จึงได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)

{๒๔๑} [๙๑] คนเหล่าใดไม่ทำตามโอวาทที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้

คนเหล่านั้นจักถึงความพินาศ

เหมือนพวกพ่อค้าที่ถูกพวกนางรากษสประเล้าประโลม

{๒๔๒} [๙๒] ส่วนคนเหล่าใดทำตามโอวาทที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้

คนเหล่านั้นจักปลอดภัย

เหมือนพวกพ่อค้าที่เชื่อฟังคำของพญาม้าวลาหก