Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 93

<< | หน้าที่ 93 | >>
๔. วีรกชาดก (๒๐๔)


ว่าด้วยกาวีรกโพธิสัตว์


(นางกาเมียของกาสวิฏฐกะไม่เห็นกาสวิฏฐกะกลับมา จึงถามกาวีรกโพธิสัตว์ ว่า)

{๒๕๗} [๑๐๗] ท่านวีรกะ ท่านเห็นนกชื่อสวิฏฐกะ

ผัวข้าพเจ้าที่ร้องด้วยเสียงอันไพเราะ

มีสร้อยคอสีคล้ายสร้อยคอนกยูงบ้างไหม

(กาวีรกโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๒๕๘} [๑๐๘] กาสวิฏฐกะเมื่อทำตามปักษีที่มีปกติเที่ยวหากิน

ทั้งทางน้ำและทางบก กินปลาดิบอยู่เป็นนิตย์

ถูกสาหร่ายพันคอตายแล้ว

วีรกชาดกที่ ๔ จบ


๕. คังเคยยชาดก (๒๐๕)


ว่าด้วยเต่างามกว่าปลาในแม่น้ำคงคา


(เต่ากล่าวกับปลาว่า)

{๒๕๙} [๑๐๙] ปลาที่อยู่ในแม่น้ำคงคาก็งาม

ถึงปลาที่อยู่ในแม่น้ำยมุนาก็งาม

แต่สัตว์สี่เท้ามีสัณฐานกลมคล้ายต้นไทร

มีคอยื่นออกมานิดหน่อยตัวนี้สง่างามกว่าใครทั้งหมด

(ปลากล่าวว่า)

{๒๖๐} [๑๑๐] ท่านไม่ตอบเหตุที่เราถาม

ท่านถูกถามอย่างหนึ่ง กลับตอบไปเสียอีกอย่างหนึ่ง

คนที่ยกย่องตนเอง พวกเราไม่ชอบใจเลย

คังเคยยชาดกที่ ๕ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka