พระไตรปิฏก

(พญาวานรโพธิสัตว์ได้กล่าวกับพวกวานรว่า)

{๒๘๗} [๑๓๗] มนุษย์ทั้งหลายผู้มีปัญญาทราม ไม่เห็นอริยธรรม ๑

กล่าวกันอย่างนี้ว่า เงินของฉัน ทองของฉัน ทั้งคืนทั้งวัน

{๒๘๘} [๑๓๘] ในเรือนหลังหนึ่งมีเจ้าของเรือนอยู่ ๒ คน

ใน ๒ คนนั้น คนหนึ่งไม่มีหนวด นมยาน

เกล้าผมมวย และเจาะหู ถูกซื้อมาด้วยทรัพย์เป็นจำนวนมาก

ชายเจ้าของเรือนนั้นพูดเสียดแทงชนนั้นตั้งแต่วันที่มาถึง







(ท้าวสักกะตรัสถามปุโรหิตโพธิสัตว์ว่า)

{๒๘๙} [๑๓๙] ท่านดูเหมือนอยู่เป็นสุข ท่านจากบ้านเมืองมาสู่ป่าแห้งแล้ง

นั่งเพ่งพินิจคิดอะไรอยู่ผู้เดียวที่โคนไม้ เหมือนคนกำพร้า

(ปุโรหิตโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๒๙๐} [๑๔๐] ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุข

ข้าพเจ้าจากบ้านเมืองมาสู่ป่าแห้งแล้ง

หวนระลึกถึงธรรมของสัตบุรุษ

นั่งพินิจคิดอยู่แต่ผู้เดียวที่โคนไม้ เหมือนคนกำพร้า





๑ อริยธรรม หมายถึงธรรมของพระอริยะทั้งหลายมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น ได้แก่ โลกุตตรธรรม ๙ (คือ มรรค ๔ ผล ๔ นิพพาน ๑) อันประเสริฐ ปราศจากโทษ (ขุ.ชา.อ. ๓/๑๓๗/๑๘๖)