พระไตรปิฏก

(อุบาสกได้กล่าวกับลูกสาวผู้กำลังคร่ำครวญอยู่ว่า)

{๒๘๓} [๑๓๓] สัตวโลกทั้งหมดมีความพอใจในการเสพกาม

แม่เสคคุเอ๋ย เจ้าไม่รู้เรื่องของชาวบ้าน

แม่เด็กน้อย การที่เจ้าถูกพ่อจับมือในป่าใหญ่

แล้วร้องไห้คร่ำครวญนั้น มันเป็นอย่างไรสำหรับเจ้าในวันนี้

(กุมารีฟังคำนั้นแล้วคร่ำครวญกล่าวว่า)

{๒๘๔} [๑๓๔] ยามเมื่อฉันมีความทุกข์ คนที่เป็นที่พึ่งคือบิดาของฉันเอง

แต่กลับประทุษร้ายฉันในป่า

ฉันจะคร่ำครวญหาใครเล่าในท่ามกลางป่า

คนที่จะช่วยเหลือฉันได้กลับทำกรรมที่น่าบัดสีเสียเอง







(อำมาตย์โพธิสัตว์ผู้พิพากษาทราบว่าพ่อค้าบ้านนอกคิดโกง เมื่อจะแก้เอาชนะ คนโกง จึงกล่าวว่า)

{๒๘๕} [๑๓๕] การที่ท่านคิดฉ้อฉลตอบบุคคลผู้ฉ้อฉลเป็นการคิดที่ดีแล้ว

การโกงตอบบุคคลผู้โกงท่านกระทำตอบแล้ว

ถ้าหนูทั้งหลายพึงเคี้ยวกินผาลได้

ทำไมนกเหยี่ยวทั้งหลายจะพึงเฉี่ยวเด็กไปไม่ได้

{๒๘๖} [๑๓๖] ด้วยว่า คนโกงโกงตอบคนโกงมีอยู่มากในโลก

คนอื่นผู้ล่อลวงตอบคนล่อล่วง ก็มีอยู่เหมือนกัน

ท่านผู้มีบุตรหาย ท่านจงให้ผาลแก่คนที่มีผาลหายเถิด

ขอคนผู้มีผาลหายอย่าได้ลักพาบุตรของท่านไปเลย