พระไตรปิฏก

(บัณฑิตโพธิสัตว์กราบทูลข้อความนี้แก่พระราชาว่า)

{๓๐๑} [๑๕๑] ขึ้นชื่อว่าการออกไปจากที่อยู่อาศัยในกาลอันสมควรเป็นการดี

ส่วนการออกไปในกาลอันไม่สมควรไม่เป็นการดี

เพราะว่าชนจำนวนมากที่เป็นศัตรูทำคนเพียงคนเดียว

ที่ออกจากที่อยู่อาศัยโดยกาลอันไม่สมควร

แล้วไม่ยังประโยชน์อะไร ๆ ให้เกิดขึ้น ให้ถึงความพินาศ

เหมือนหมู่นกกาทำลายนกเค้าตัวเดียวให้พินาศ

{๓๐๒} [๑๕๒] นักปราชญ์รู้ซึ้งถึงวิธีการต่าง ๆ

เข้าใจถึงช่องทางของคนเหล่าอื่น

ทำพวกศัตรูทั้งหมดให้อยู่ในอำนาจแล้ว

พึงอยู่เป็นสุขเหมือนนกเค้าผู้ฉลาด







(หนอนร้องเรียกช้างว่า)

{๓๐๓} [๑๕๓] ท่านก็เป็นผู้กล้าหาญมาพบกับเราผู้กล้าหาญ

ผู้สามารถที่จะประหารได้โดยไม่ย่นย่อ

พญาช้าง ท่านจงกลับมาก่อน ท่านกลัวหรือจึงหนีไป

ขอชนชาวแคว้นอังคะและมคธ

จงเห็นความกล้าหาญของเราและท่านเถิด

(ช้างเมื่อจะรุกรบกับหนอนนั้น จึงได้กล่าวว่า)

{๓๐๔} [๑๕๔] เราจักไม่ใช้เท้า งา และงวงฆ่าเจ้า เราจักใช้คูถฆ่าเจ้า

เจ้าหนอนในคูถเน่าจงถูกของเน่าฆ่าเถิด