พระไตรปิฏก

{๓๐๘} [๑๕๘] ท่านทั้งหลายจงรีบรุกเข้าไป จงรีบบุกเข้าไป

จงโห่ร้องให้อึกทึกกึกก้องพร้อมกับพญาช้างที่ประเสริฐ

ในวันนี้ ประดุจสายอสนิบาตอันแผ่ซ่าน

ออกจากเมฆคำรามกึกก้องอยู่







(พระเจ้าคันธาระได้ตรัสสรรเสริญกองทัพของพระองค์ว่า)

{๓๐๙} [๑๕๙] ธงสำหรับรถของเรามากมายมีจำนวนมิใช่น้อย

ถึงพลพาหนะก็กำหนดนับไม่ได้

ยากที่ศัตรูใด ๆ จะครอบงำย่ำยีได้

ดุจสมุทรสาครยากที่ฝูงกาจะบินข้ามพ้นได้

อนึ่ง กองทัพของเรานี้ก็ยากที่กองทัพอื่นจะครอบงำย่ำยีได้

ดุจภูเขาอันลมไม่สามารถจะพัดให้หวั่นไหวได้

วันนี้ เรานั้นมีกำลังเห็นปานนี้

ยากที่พระราชาเช่นท่านจะครอบงำย่ำยีได้

(พระราชากรุงพาราณสีโพธิสัตว์ทรงขู่ขวัญพระเจ้าคันธาระว่า)

{๓๑๐} [๑๖๐] ท่านอย่าพูดพร่ำเพ้อถึงความที่ตนเป็นคนพาลไปเลย

เพราะว่าพระราชาเช่นท่านไม่สามารถจะยึดเอาราชสมบัติได้

เพราะท่านถูกความเร่าร้อน แผดเผาอยู่เสมอ

ดังนั้น จึงข่มขี่ครอบงำพระราชาเช่นเราไม่ได้

ท่านนั้นประดุจเข้าไปใกล้คชสารตกมันที่เที่ยวพล่านไปเพียงตัวเดียว

ซึ่งจักบดขยี้ท่านให้แหลกลานเหมือนเหยียบย่ำพงอ้อให้เป็นจุรณไป