พระไตรปิฏก

(พระโพธิสัตว์เกิดในตระกูลพราหมณ์มหาศาลถูกลูกศรคือกิเลสแทง จึงกราบ ทูลพระราชาว่า)

{๓๕๒} [๑] อาตมาถูกลูกศรคือกิเลสอาบยาพิษคือราคะ

ซึ่งเกิดจากความดำริถึงกาม ลับที่หินคือวิตก

อันนายช่างศรยังมิได้ขัดถูให้เกลี้ยงเกลา

{๓๕๓} [๒] ยังมิได้ดึงสายธนูให้พ้นหมวกหูข้างขวาของคันธนู

ยังมิทันได้ติดขนปีกนกยูงเป็นต้น

แทงเข้าที่หัวใจทำความเร่าร้อนไปทั่วสรรพางค์กาย

{๓๕๔} [๓] อาตมามิได้เห็นบาดแผลที่ถูกแทง

และเลือดที่ไหลออกจากบาดแผลเลย

ตลอดเวลาที่ไม่ได้อบรมจิตด้วยอุบายอันแยบคาย

อาตมาได้นำทุกข์มาให้แก่ตนเสียเอง







(พรหมทัตตกุมารทรงผูกโกรธอาจารย์ไม่หาย จึงตรัสกับอาจารย์ว่า)

{๓๕๕} [๔] การที่ท่านอาจารย์จับแขนข้าพเจ้าแล้วเฆี่ยนข้าพเจ้าด้วยไม้เรียว

เพราะงากำมือเดียวนั้นยังฝังใจข้าพเจ้าอยู่จนทุกวันนี้