พระไตรปิฏก

(พระราชธิดาให้แม่นมเรียนคาถาไปทูลพระราชกุมารว่า)

{๓๘๕} [๓๔] เมื่อใด มีคนใช้ที่มีฝ่ามืออ่อนนุ่ม

ช้างที่ฝึกไว้ดีแล้ว เวลามืด และฝนตก

เมื่อนั้น พระองค์พึงสมประสงค์แน่นอน

(พระราชาโพธิสัตว์ไม่อาจจะรักษาพระราชธิดาไว้ได้ จึงได้ตรัสว่า)

{๓๘๖} [๓๕] หญิงเหล่านั้นพูดจาอ่อนหวาน ไม่รู้จักพอ

ให้เต็มได้ยากเหมือนกับแม่น้ำ ย่อมจมลง(ในนรก)

บุคคลรู้ชัดเนื้อความข้อนั้นแล้ว พึงเว้นให้ห่างไกล

{๓๘๗} [๓๖] หญิงเหล่านั้นคบหาชายใด

ด้วยความพอใจหรือด้วยทรัพย์ก็ตาม

ย่อมตามเผาผลาญชายนั้นทันที

เหมือนไฟป่าเผาผลาญพื้นที่ของตน







(อนิตถิกุมารโพธิสัตว์ดำริจะช่วยเหลือดาบสผู้เสื่อมจากฌาน จึงได้ตรัสว่า)

{๓๘๘} [๓๗] ตัวท่านเองเดินมาได้บนผิวน้ำที่ไม่แตกแยกด้วยฤทธิ์

ครั้นถึงความคลุกคลีกับหญิง จึงจมลงในห้วงน้ำใหญ่

{๓๘๙} [๓๘] ธรรมดาหญิงทั้งหลายมีความหมุนเวียนเปลี่ยนอยู่เสมอ

มีมายามาก ทำพรหมจรรย์ให้กำเริบ

ย่อมจมลง(ในนรก)

บุคคลรู้ชัดเนื้อความข้อนั้นแล้ว พึงเว้นให้ห่างไกล